Dwa młode sokoły wykluły się na gdyńskim kominie. Sokolą rodzinę obserwują tysiące osób

Sokół wędrowny to jeden z najbardziej fascynujących ptaków drapieżnych świata i zarazem najszybsze zwierzę na Ziemi. Podczas ataku może osiągać prędkość, przekraczającą 300 kilometrów na godzinę. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu był to w Polsce gatunek niezwykle rzadki, ale dzięki programom ochronnym jego populacja stopniowo się odbudowuje. 

Tym bardziej cieszą gdyńskie narodziny. Sokoły z gdyńskiego komina od dłuższego czasu mają grono wiernych obserwatorów. Ich życie, a także narodziny młodych można było śledzić na żywo dzięki kamerom internetowym, a teraz można podglądać rozwój maleństw.

Oczywiście od 2006 roku od kiedy sokoły polubiły gdyński komin, osobniki zmieniały się. Przez lata gniazdowały tu m.in. dobrze znane obserwatorom Bryza i Bosman, później także Koksinka z Redy. A w tym sezonie ich miejsce zajęły Sara i Ster, którzy doczekali się właśnie potomstwa.

Pierwsze jajo w gnieździe pojawiło się 20 marca, drugie dwa dni później. Po około 32 dniach inkubacji, 26 kwietnia wykluły się dwa młode. To moment szczególny, bo każdy udany lęg sokoła wędrownego ma znaczenie dla odbudowy populacji tego gatunku w Polsce.

Przez najbliższe tygodnie pisklęta będą intensywnie rosnąć pod opieką rodziców. Sara i Ster dzielą się obowiązkami – ogrzewają młode, karmią je i pilnują gniazda. Wkrótce, gdy pisklęta osiągną odpowiedni wiek, przejdą obrączkowanie, prowadzone przez specjalistów monitorujących populację sokołów. To standardowa procedura pozwalająca śledzić losy młodych ptaków po opuszczeniu gniazda.

W pierwszych tygodniach życia pisklaki są całkowicie zależne od rodziców. Około trzeciego tygodnia zostaną zaobrączkowane, a po kolejnych tygodniach rozpoczną naukę latania.

Młode sokoły zwykle opuszczają gniazdo po około sześciu tygodniach. Wtedy zaczyna się ich samodzielna droga, choć jeszcze przez pewien czas pozostają pod opieką dorosłych ptaków.