Jubileuszowy Benefis Dojrzałości w Gdańsku. Laureatka była jedna!

Czym jest gdański Benefis Dojrzałości?

O gdańskim Benefisie Dojrzałości mówi się, że jest „świętem słowa, muzyki i dojrzałej wrażliwości”. To społeczno-kulturalny projekt oparty na syntezie sztuk (muzyki i poezji), pomysł, którego ideą jest propagowanie twórczości poetyckiej gdańskich seniorek i seniorów.

To też wydarzenie łączące pokolenia, oprawę muzyczną do wyróżnionych wierszy tworzą często bardzo młodzi muzycy.

Na czym polega konkurs?

Z nadesłanych przez seniorów wierszy jury wybiera siedem. Nagrodą dla autorów są skomponowanie muzyki do tych utworów i zaśpiewanie ich podczas koncertu, który zostaje zarejestrowany oraz wydany na płycie.

Koncert Jubileuszowy w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. Fryderyka Chopina w Gdańsku jest co roku kulminacją projektu. Tak było i w poniedziałek, 5 października.

Jubileuszowa Gala w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej

Zanim usłyszeliśmy premierowe wykonanie zwycięskiego utworu tegorocznej, X, edycji konkursu, przypomnianych zostało sześć najpiękniejszych wierszy z minionych edycji, wybranych wspólnie przez organizatorów oraz przedstawicieli Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Joanna Świątek laureatką Jubileuszowego Benefisu Dojrzałości

Laureatką jubileuszowej edycji benefisu została Joanna Świątek. Nagrodą Główną dla laureatki było premierowe wykonanie jej wiersza „Mów do mnie” w profesjonalnej aranżacji muzycznej na scenie filharmonii. 

Joanna Świątek jest Gdańszczanką zaledwie od dwóch lat. Choć, jak mówi, poezję kochała zawsze, czas na pisanie znalazła dopiero na emeryturze, po latach prowadzenia działalności gospodarczej. 

To w Gdańsku odkryłam swoje nowe Ja.

Joanna Świątek / laureatka Jubileuszowego Benefisu Dojrzałości

Gdańsk, zwłaszcza spacery brzegiem morza, budzą emocje, które dla Joanny Świątek są inspiracją do pisania. Nagroda w Benefisie Dojrzałości to było ogromne przeżycie, pierwsza nagroda poetycka, jaką otrzymała. Laureatka cieszy się, że radość mogła tego wieczora dzielić z rodziną, przyjaciółmi.

– Kiedy usłyszałam mój wiersz zaśpiewany przez Karolinę Trojnacką z Teatru Muzycznego w Gdyni, długo nie mogłam uwierzyć, że to ja napisałam te słowa – mówiła. – Gdy ogłoszono, że zostałam laureatką, czułam wzruszenie, popłynęły łzy… Jeszcze długo nie potrafiłam opanować emocji. To były chwile, które zapamiętam na zawsze.

Joanna Świątek debiutowała, jako autorka i recytatorka w Domu Zarazy w Oliwie. Ma już za sobą także pierwszy, wyjątkowo udany, występ na oliwskiej scenie teatralnej.

Klub Poetycki Ambasador kuźnią laureatów Benefisu

Laureatka jubileuszowej edycji należy do gdańskiego Klubu Poetyckiego Ambasador.

– Ambasador jest wręcz kuźnią laureatów gdańskiego Benefisu Dojrzałości – mówi Krystyna Degutis, współzałożycielka (wraz ze Stefanią Stankiewicz) klubu, uznana i podziwiana poetka, laureatka Benefisu Dojrzałości z 2020 roku za wzruszający wiersz, który w lirycznej interpretacji Joanny Mróz też wybrzmiał w filharmonii 5 października.

Członkowie Ambasadora to także wolontariusze wspierający organizację koncertu w filharmonii.

Krystyna Degutis od lat prowadzi poetycki salon, w którym promuje poezję laureatów. Pierwszy, jeszcze w czasie pandemii, odbył się u niej w domu. Z czasem te spotkania w ścisłym gronie zgromadziły też innych seniorów piszących wiersze. Tak właśnie powstał Klub Poetycki Ambasador, który zrzesza dziś nie tylko poetów, ale i muzyków, i to różnych pokoleń.

Wspieram początkujących poetów, młodych artystów, mobilizuję do tworzenia, w minionym roku wydaliśmy tomik z wierszami członków naszego klubu, którzy są laureatami Benefisu Dojrzałości. Ma tytuł „Nadzieja”. 

Krystyna Degutis / współzałożycielka Klubu Poetyckiego Ambasador

Zwycięski wiersz„Mów do mnie”

Oto zwycięski wiersz Joanny Świątek „Mów do mnie”.

Mów do mnie, mów
falującym wiatrem łanów zbóż,
liści drzew szelestem,
makiem gorejącym krwawych ust
do mnie mów.
Odchłanią nieba, ciężkich chmur,
błyskawicą i potęgą gór,
potokiem deszczu, płaczem skał
do mnie mów.
I na mnie spłyń
niech złotą kroplą serce drży.
Mów do mnie,
by każda chwila była szeptem,
czułym gestem.
Mów, bo choć cię nie widzę, jesteś.
Gwiaździsta noc głos przyniesie,
mostem połączy z sercem.
Mów do mnie jeszcze
niech upajam się dźwiękiem,
wchłaniam ten głos jak powietrze.
Może odbuduję dom
i odnajdę w nim siebie nareszcie.
Mów do mnie jeszcze.