Kartuzy szykują się na niezwykły wieczór. Podwójny jubileusz i wyjątkowy gość na scenie

Podwójny jubileusz w Kartuzach: 30 lat parafii i 3 lata „Domu Nadziei”

Październik to dla Kartuskiego Centrum Caritas i Hospicjum „Dom Nadziei” czas wyjątkowy, pełen wdzięczności wobec pracowników, wolontariuszy i darczyńców. Działalność hospicyjną w regionie napędzają dwie kluczowe zbiórki: 

• wiosenne „Pola Nadziei” połączone z festynem rodzinnym,
• jesienne „Dwa Światy”.

Finał tej drugiej akcji tradycyjnie uświetnia wieczorny koncert, będący formą podziękowania wolontariuszom i całej społeczności zaangażowanej w pomoc chorym.

– To dla nas szczególny dzień wdzięczności za ludzi, którzy przez lata tworzyli i nadal tworzą te miejsca, oraz dobro, które dzięki nim może docierać do drugiego człowieka – mówi ks. Marek Trybowski, dyrektor Kartuskiego Centrum Caritas.

Tegoroczne „Dwa Światy” mają charakter jubileuszowy. W niedzielę, 4 października:

• 30-lecie świętować będzie Parafia św. Wojciecha w Kartuzach,
• 3-lecie działalności obchodzić będzie Kartuskie Hospicjum Stacjonarne „Dom Nadziei”.

Program wydarzenia „Dwa Światy”

Przez cały dzień wolontariusze będą zbierać datki do puszek na terenie czterech dekanatów: kartuskiego, żukowskiego, sierakowickiego oraz stężyckiego.

Zwieńczeniem dnia będą wydarzenia w Kościele pw. św. Wojciecha w Kartuzach:

• o godz. 17 odprawiona zostanie uroczysta msza święta pod przewodnictwem biskupa pelplińskiego Ryszarda Kasyny, 
• na godz. 18.30 zaplanowano wyjątkowy koncert w wykonaniu Chóru Żeńskiego Cartusia z udziałem znanej polskiej aktorki Ewy Ziętek.

„Dwa Światy” to spotkanie, które łączy dwa światy – tych, którzy potrzebują pomocy, i tych, którzy mogą ją ofiarować. Zebrane środki zostaną przeznaczone na wsparcie mieszkańców naszego Domu Nadziei oraz pacjentów hospicjum domowego. Każda złotówka, każde dobre słowo, każda obecność i każda forma wsparcia mają znaczenie. Bądźcie z nami 4 października. Razem możemy nieść nadzieję.

ks. Marek Trybowski / dyrektor Kartuskiego Centrum Caritas

Hospicjum „Dom Nadziei” w Kartuzach. Bezpieczna przystań dla chorych i ich rodzin

Hospicjum Stacjonarne „Dom Nadziei” im. bpa Konstantyna Dominika w Kartuzach niesie pomoc i ulgę w cierpieniu osobom nieuleczalnie chorym. Placówka ma być dla pacjentów prawdziwym domem, pełnym godności i człowieczeństwa. 

O stan zdrowia i komfort podopiecznych dba interdyscyplinarny zespół: lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci, psycholog, osoby duchowne oraz przeszkoleni wolontariusze – to często młodzi ludzie, pełni energii, empatii i chęci niesienia pomocy.

Specjalnie przeszkolone osoby spędzają z pacjentami wolny czas, dodają otuchy swoją obecnością i towarzyszą na co dzień w przeżywaniu trudów choroby. Naszą opieką obejmujemy również osoby najbliższe pacjentów. Każdy z nich ma prawo skorzystania z profesjonalnej pomocy psychologicznej, wsparcia duchowego oraz otrzymania rzetelnej informacji o stanie zdrowia chorego i możliwościach dalszej opieki. Zależy nam, aby nasze wsparcie dla rodziny nie kończyło się wraz z odejściem pacjenta. Zapewnimy realną pomoc także w czasie żałoby i próby pogodzenia się z utratą ukochanej osoby.

dr Aleksandra Wenta-Smól / dyrektor ds. medycznych w Hospicjum „Dom Nadziei” w Kartuzach

30 lat Parafii św. Wojciecha w Kartuzach. Kalendarium i historia

Parafia pw. św. Wojciecha w Kartuzach została powołana na mocy dekretu bpa Jana Bernarda Szlagi 1 grudnia 1996 roku. Wydzielono ją z macierzystej Parafii pw. Wniebowzięcia NMP. Proboszczem został ks. Marek Trybowski.

• W 1997 roku rozpoczęto prace związane z przygotowaniem projektu oraz uzyskaniem pozwolenia na budowę kościoła. Parafia otrzymała też fragment działki od szkoły, dzięki któremu powstała droga. Kolejny fragment terenu przekazała spółdzielnia mieszkaniowa, co umożliwiło przygotowania do budowy domu parafialnego.

• 3 czerwca 1997 roku Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła. Wyjęto go z fundamentów katedry w Gnieźnie, w której przechowywane są relikwie św. Wojciecha. Wmurowania kamienia węgielnego dokonano 25 października 1997 roku.
• W 1998 roku ukończono część kościoła z chórem i wieżą kościelną, na której został zamontowany krzyż. Wykonano też prace ziemne i rozpoczęto budowę kaplicy przedpogrzebowej. Oddano ją do użytku rok później, podobnie jak zakrystię i dwie salki – jedną przeznaczono dla ministrantów i scholi, w drugiej ruszyła działalność świetlicy socjoterapeutycznej. Tam pod opieką nauczycieli dzieci odrabiają lekcje, uczą się i spędzają czas wolny.

W tym samym okresie rozwinęła działalność schola „Effatha”, powiększyła się liczba ministrantów i lektorów, w parafii zaczęły rozwijać się nowe wspólnoty.

• Prezbiterium powstawało w 2002 roku. Położono posadzkę z granitu, wykonano chrzcielnicę i ambonę, oddano też do użytku Dom Parafialny. 22 grudnia bp Jan Bernard Szlaga dokonał konsekracji ołtarza.
• W 2007 roku wykonano główną ścianę ołtarzową w technice sgraffito. Symbolizuje ona drogę życia św. Wojciecha. 
• W 2011 roku powstało hospicjum domowe.
• W 2018 roku wylane zostały fundamenty pod hospicjum stacjonarne.