Reklama
Reklama50% rabatu na e-prenumeratę Zawsze Pomorze

Cud, szczęście i medycyna. Ratownicy i lekarze z UCK uratowali pacjenta po 75-minutowej reanimacji!

W Polsce niespełna 7-10 proc. osób przeżywa pozaszpitalne zatrzymanie krążenia. Serce 32-letniego Piotra z masywną zatorowością płucną stawało kilka razy. Żyje dzięki ratownikom, strażakom i decyzjom multidyscyplinarnego zespołu z Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku.
Cud, szczęście i medycyna. Ratownicy i lekarze z UCK uratowali pacjenta po 75-minutowej reanimacji!

Autor: UCK

Siódme piętro, reanimacja i... mała winda

Operacja, zazwyczaj ortopedyczna, długotrwałe leżenie w łóżku lub wielogodzinna podróż samolotem mogą stanowić śmiertelne zagrożenie, gdy zakrzep z żył głębokich kończyn dolnych nagle zamyka tętnicę płucną. Tak zginęła m.in. Kamila Skolimowska, mistrzyni olimpijska w rzucie młotem, zatorowość płucna zabiła także Jana Kulczyka czy byłego ministra Jana Szyszko.

Śmierć groziła także 32-letniemu Piotrowi, który kilka tygodni wcześniej przeszedł operację ortopedyczną po skomplikowanym złamaniu nogi w jednym z trójmiejskich szpitali. Wprawdzie zażywał leki przeciwzakrzepowe, ale prawdopodobnie dawka była zbyt niska. 

W niedzielę, 13 września 2026 r., pogotowie ratunkowe zostało wezwane do młodego mężczyzny z objawami duszności. Już na miejscu doszło do zatrzymania krążenia. Ratownicy - Monika Matynia i Piotr Wawoczny – rozpoczęli natychmiastową reanimację. 

Ratownicy, walczący z zatrzymaniem krążenia, mieli utrudnione zadanie. Pacjent mieszkał na VII piętrze, a winda była zbyt mała, by zmieścić mężczyznę na noszach ze złamaną nogą i udzielających mu pomocy ratowników. Ostatecznie w transporcie do ambulansu pomogli strażacy. 

Równocześnie dyspozytor skontaktował się z Klinicznym Oddziałem Ratunkowym UCK. 

Zator „wyłączył” prawe płuco

– Zorganizowaliśmy zespół i czekaliśmy w shock roomie, wyznaczonym miejscu na oddziale ratunkowym przeznaczonym do natychmiastowego ratowania pacjentów w stanie bezpośredniego zagrożenia życia - relacjonuje dr n. med. Tomasz Łopaciński z Klinicznego Oddziału Ratunkowego UCK, konsultant wojewódzki w dziedzinie medycyny ratunkowej.  - Pierwsze zatrzymanie krążenia nastąpiło o godz. 13:05, kiedy ratownicy robili EKG w domu pacjenta. O 14 z minutami był już u nas, zaintubowany i w zasadzie jak tylko dotarł do UCK, doszło u niego do kolejnego zatrzymania krążenia. Niezwłocznie podjęliśmy resuscytację, szybko staraliśmy się wykluczyć odwracalne przyczyny zatrzymania krążenia. 

Wiedząc o urazie i operacji, lekarze od razu podejrzewali masywną zatorowość płucną. Potwierdziła to echokardiografia, która wykazała poszerzenie prawej komory serca, co jest pośrednim znakiem zatorowości płucnej. Późniejsze badania pokazały, że zator „wyłączył” prawe płuco młodego mężczyzny. 

W UCK kilkukrotnie dochodziło do zatrzymania krążenia .

– W trakcie trwania resuscytacji dodatkowo mierzona była kapnografia (poziom dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu), która wskazywała na prawidłowo prowadzone działania – dodaje dr Łopaciński.  

Do ratowania pacjenta zaangażowano wielospecjalistyczny zespół złożony z: lekarzy medycyny ratunkowej, ratowników medycznych, anestezjologów, kardiologów, kardiochirurgów, zespołu pracowni hemodynamicznej oraz personelu pielęgniarskiego i technicznego. 

UCK

ECMO zastąpiło płuca i serce

Po konsultacji z kardiochirurgiem lek. Nikodemem Ulatowskim i kardiologiem inwazyjnym dr. n.med. Grzegorzem Żukiem zdecydowano, że 32-latek będzie podłączony do ECMO (urządzenie do pozaustrojowego utlenowania krwi), które tymczasowo przejmie funkcję niewydolnego układu krążenia i oddechowego, a następnie przeprowadzi się u niego trombektomię, czyli mechaniczne usunięcie skrzeplin z płuc, które doprowadziły do zatorowości i zatrzymania krążenia.  

Zespół założył ECMO żylno-tętnicze z powodu niewydolnego serca, co pomogło ustabilizować pacjenta. Kardiolodzy interwencyjni wykonali skuteczną trombektomię, dzięki której przywrócono przepływ krwi przez naczynia płucne. 

– Po wykonanym zabiegu, z bardzo dobrym efektem hemodynamicznym, rokowania były niepewne, ale mimo wszystko liczyliśmy na pozytywne zakończenie – wspomina dr Łopaciński.

Pacjent niemal od razu po zabiegu zaczął reagować, otwierać oczy i wykonywać polecenia. W następnej dobie 32-latek był już wybudzony, ekstubowany i po badaniach przekazany na oddział Intensywnego Nadzoru Kardiologicznego. 

W kategorii cudu

– W międzyczasie poszedłem go odwiedzić. Początkowo miał jeszcze luki w pamięci, ale to było najmniejszym problemem. Z całej sytuacji wyszedł bez większych deficytów neurologicznych, a przypomnę, że łącznie był reanimowany ponad 75 minut! – mówi dr Łopaciński. 

Piotr został już wypisany ze szpitala. 

Lekarze przypominają, że w Polsce niespełna 7-10 procent osób przeżywa pozaszpitalne zatrzymanie krążenia. Dlatego przypadek 32-latka należy traktować jako duży sukces, do którego przyczynili się ratownicy, lekarze, strażacy i… wiele szczęścia.

– To wszystko można rozpatrywać trochę w kategorii cudu, że ta sytuacja tak się zakończyła – twierdzi dr Tomasz Łopaciński. – Po pierwsze bardzo efektywnie została przeprowadzona reanimacja przedszpitalna i to, że pan Piotr trafił akurat do nas i to szybko, mimo pewnych problemów transportowych i logistycznych, przyczyniło się do pozytywnego zakończenia. W UCK już od dłuższego czasu funkcjonuje zespół szybkiego reagowania w zatorowości płucnej (PERT) i ponownie przekonaliśmy się, że dostępność ECMO, obecność specjalistów, którzy mogli go podłączyć i wykonać mechaniczną trombektomię, oraz szybkość współpracy z Klinicznym Oddziałem Ratunkowym i trafność podejmowanych bez zawahania decyzji skutkują sukcesem w postaci wyleczenia pacjenta. Chciałem jeszcze raz bardzo podziękować wszystkim osobom, które były i nadal są zaangażowane w opiekę nad panem Piotrem, gdyż przed nim jeszcze długa droga do pełnego powrotu do zdrowia, ale wszystko wskazuje na pozytywne zakończenie tej historii .

 W procesie leczenia brały udział również:

– lek. Andrzej Lubiewski, rezydent medycyny ratunkowej z KOR-u, 
– Iwona Bąk, pielęgniarka z Pracowni Hemodynamicznej, 
– dr Natasza Gilis-Malinowska, kardiolog z Kliniki Kardiologii „J” i Poradni Zakrzepowo-Zatorowej

Objawy masywnej zatorowości płucnej

Masywna zatorowość płucna należy do najpoważniejszych stanów zagrożenia życia. Wczesne rozpoznanie objawów, takich jak nagła lub narastająca duszność, ból w klatce piersiowej czy omdlenie, oraz szybkie wezwanie pomocy medycznej mogą mieć kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta. 

– Jeżeli pojawiają się wyraźne dolegliwości – nie mam tu na myśli drobnego dyskomfortu, ale na przykład utrzymujący się ból w klatce piersiowej i trudności w nabraniu powietrza, duszność, wyraźny spadek tolerancji wysiłku czy sytuację, w której chory nie jest w stanie spać na leżąco z powodu uczucia „zatykania” lub wręcz duszenia się – to jest moment, w którym należy wezwać pogotowie, a nie korzystać ze standardowej ścieżki diagnostycznej – ostrzega konsultant w dziedzinie medycyny ratunkowej. – Taki stan może w każdej chwili gwałtownie się pogorszyć, a kondycja pacjenta w ciągu kilku minut może stać się krytyczna i prowadzić do zmian, które będą już bardzo trudne do odwrócenia. 

Więcej o autorze / autorach:
tekst alternatywny
Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama