Odchudzanie bez igły – co działa, gdy zastrzyki nie wchodzą w grę?

Orlistat – leki na odchudzanie działające w jelitach

Orlistat to jeden z najdłużej stosowanych leków na odchudzanie w formie kapsułek. Blokuje lipazę jelitową – enzym rozkładający tłuszcze – przez co około 30% tłuszczu ze spożytych posiłków zostaje wydalone bez wchłonięcia. Preparat działa wyłącznie miejscowo i nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, co jest istotną zaletą dla osób z przeciwwskazaniami do leków centralnie działających. 

Mysimba – tabletki na odchudzanie działające na apetyt

Inną opcją są tabletki na odchudzanie zawierające naltrekson i bupropion, dostępne pod nazwą Mysimba. Naltrekson blokuje receptory opioidowe odpowiedzialne za przyjemność płynącą z jedzenia, bupropion z kolei pobudza szlaki neuronalne kontrolujące łaknienie. Dawkowanie zaczyna się od jednej tabletki rano i przez cztery tygodnie jest stopniowo zwiększane do dawki docelowej. To lek wyłącznie na receptę, wymagający wcześniejszej oceny ciśnienia krwi i wykluczenia przeciwwskazań.

Bez zmiany nawyków żaden lek nie zadziała długoterminowo

Podstawą leczenia otyłości pozostaje modyfikacja stylu życia – dieta z deficytem kalorycznym i regularna aktywność fizyczna. Farmakoterapia ułatwia przestrzeganie zaleceń, bo zmniejsza głód i ogranicza napady niekontrolowanego jedzenia, ale nie zastępuje pracy nad nawykami. Pacjenci łączący leki z planem żywieniowym osiągają lepsze i trwalsze wyniki niż ci, którzy polegają wyłącznie na preparatach.

Skuteczny plan leczenia otyłości zazwyczaj składa się z kilku elementów:

• indywidualnego planu żywieniowego opartego na deficycie kalorycznym,
• aktywności fizycznej dopasowanej do kondycji i ewentualnych schorzeń,
• farmakoterapii – doustnej lub w zastrzykach – dobranej przez lekarza,
• regularnej kontroli parametrów metabolicznych: glikemii, lipidów, ciśnienia,
• wsparcia psychologicznego, gdy jedzenie służy rozładowaniu stresu lub emocji.

Farmakoterapia otyłości – jak wybrać między tabletkami a zastrzykami?

Farmakoterapia otyłości w formie zastrzyków (semaglutyd, tirzepatyd) daje średnio wyższe wyniki redukcji – nawet 15–20% masy ciała – podczas gdy leki doustne zapewniają efekty na poziomie 3–5%. Ta różnica nie czyni tabletek gorszą opcją: część pacjentów nie kwalifikuje się do zastrzyków ze względu na stan zdrowia, inne osoby świadomie wybierają prostszą formę terapii. Ostatecznie decyzję podejmuje lekarz na podstawie BMI, chorób współistniejących, przebiegu wcześniejszego leczenia i możliwości finansowych pacjenta.

Zastanawiasz się, przy jakich wskazaniach w ogóle wystawiana jest recepta na leki przeciwotyłościowe i jak wygląda cały schemat postępowania? Temat jest szczegółowo opisany w materiale „Nie tylko zastrzyki – czym jeszcze można się odchudzać?” na portalu wylecz.to – wraz z omówieniem konkretnych preparatów, ich wskazań i ograniczeń.