Teatr Wybrzeże

Stanisław Dygat (1914-1978) - pisarz, autor słynnych powieści, takich jak "Disneyland", "Dworzec w Monachium", „Pożegnania”. Na przełomie lat 50./60. był kierownikiem literackim Teatru Wybrzeże.

Jej pierwszą rolą była rola Rybaczki w „Homerze i Orchidei” Tadeusza Gajcego – przedstawieniu, które w 1946 roku zainaugurowało gdyńską scenę Teatru Wybrzeże przy placu Grunwaldzkim (spłonęła w 1960 roku).

Był dumny, że robię spektakl na scenie, na której on zaczynał - o swoim ojcu, aktorze Władysławie Kowalskim mówi Kuba Kowalski, reżyser spektaklu "Bunbury", którego premiera odbyła się w Teatrze Kameralnym w Sopocie

12 stycznia 1989 roku zmarł Zygmunt Hübner, aktor, wybitny reżyser, publicysta i pedagog. W latach 1956-1960, po ukończeniu studiów reżyserskich, mając ledwie 26 lat rozpoczął współpracę z Teatrem Wybrzeże, na którego gdyńskiej, gdańskiej i sopockiej scenie reżyserował i występował. Był tam też kierownikiem artystycznym.

W Teatrze Wybrzeże wszystko się dlań zaczęło. Tutaj debiutował. W spektaklu „Poszukiwacze” z 1953 roku, gdzie przypadła mu rola „negatywnego bohatera, mąciwody i sabotażysty”, wygląda jak latynoski amant. W „Grzechu” Żeromskiego ma na sobie kraciastą marynarkę. Pod nosem – przyklejony wąsik!

Czas między świętami Bożego Narodzenia a sylwestrem to dobry moment na odrobienie kulturalnych zaległości. Oto kilka wybranych propozycji na spędzenie czasu w teatrze, galerii i muzeum w najbliższych dniach.

Rozmowa z Michałem Derlatką, dyrektorem gdańskiego Teatru Miniatura, reżyserem przedstawienia „Co u diabła?”. Premiera 30 grudnia 2021 r.

W niedzielę, 9 stycznia o godzinie 19, na sopockiej Scenie Kameralnej Teatru Wybrzeże odbędzie się premiera spektaklu „Bunbury” Oscara Wilde'a w reżyserii Kuby Kowalskiego.

Kostium teatralny, zazwyczaj, jest jedynie częścią kreacji aktorskiej, jej dopełnieniem. Kostiumy Mariana Kołodzieja to był byt osobny. Partner na scenie. Aktorki kochały się w zaprojektowanych przez niego sukniach. Wpatrywały się i wzdychały: „O Boże... Cóż to za dzieła sztuki!”. Mówiło się, że był jednym z niewielu scenografów, który potrafił wydobyć z kobiety, to, co w niej najpiękniejsze. Wiedział, dla kogo tworzy.