W Sopocie rozpoczął się w piątek XXV Festiwal „Dwa Teatry”
„Dwa Teatry” to okazja do uczestniczenia w pokazach konkursowych najlepszych spektakli Teatru Telewizji i słuchowisk Teatru Polskiego Radia, a także w licznych spotkaniach z artystami i artystkami, debatach i wydarzeniach towarzyszących. Na pokazy i prezentacje wstęp wolny.
Tegoroczna edycja będzie miała szczególny wymiar. Jeden z najważniejszych punktów programu to przypomnienie twórczości Andrzeja Wajdy w setną rocznicę jego urodzin. Festiwal odda hołd jednemu z najwybitniejszych polskich reżyserów, prezentując jego kilka wybranych realizacji telewizyjnych.
Równie istotnym jubileuszem będzie 70. rocznica powstania Teatru Sensacji „Kobra”, który na trwałe zapisał się w historii polskiej telewizji.
W trakcie tegorocznej edycji za całokształt twórczości, za wybitne kreacje aktorskie „Wielkie Nagrody” otrzymali Andrzej Seweryn i Danuta Stenka.
Andrzej Seweryn – aktor teatralny i filmowy, reżyser, od 2011 roku dyrektor Teatru Polskiego w Warszawie. W latach 1968-1980 grał w Teatrze Ateneum w Warszawie. W roku 1980 wyjechał do Francji, gdzie był m. in. aktorem Comédie-Française, a także wykładał w l’Ecole Nationale Superieure des Arts et Techniques du Theatre w Lyonie i w Conservatoire national supérieur d’art dramatique (CNSAD) w Paryżu. Do Polski powrócił na stałe w 2010 roku.
PRZECZYTAJ TEŻ: Festiwal Dwa Teatry 2026 w Sopocie. Nagrody dla Danuty Stenki i Andrzeja Seweryna
W Teatrze Telewizji zadebiutował w 1968 w przedstawieniu „Grający pomnik” M. Patkowskiego w reż. Jana Bratkowskiego. W ciągu blisko 60 lat brał udział w inscenizacjach dramatów polskich i obcych tworząc wiele znakomitych ról i współpracując z najwybitniejszymi reżyserami, m.in. Zygmuntem Hübnerem, Jerzym Gruzą, Januszem Majewskim, Bohdanem Korzeniewskim, Andrzejem Wajdą, Michałem Kwiecińskim.
Najwięcej ról telewizyjnych zagrał w latach 60. i 70. ubiegłego wieku. Wielkie kreacje stworzył m.in. w: „Niemcach” L. Kruczkowskiego w reż. Jana Świderskiego, „Don Juanie” Molière'a w reż. Leszka Wosiewicza, „Krawcu” S. Mrożka w reż. Michała Kwiecińskiego. Jest aktorem obdarzonym silną osobowością i dysponującym ogromnym bogactwem środków wyrazu oraz niespotykaną perfekcją wykonawczą. Łatwo odnajduje się w różnych konwencjach scenicznych.
Danuta Stenka – aktorka teatralna, telewizyjna i radiowa, także dubbingowa oraz filmowa. Absolwentka Studium Aktorskiego przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, debiutowała drobnymi rolami w 1982 w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. W 1984 r. wystąpiła tam w rolach Abigail w „Czarownicach z Salem” w reż. Inki Dowlasz oraz Pauliny w „Białym małżeństwie” w reż. Ryszarda Majora. Ze szczecińskim teatrem była związana do roku 1988. W latach 1988-91 aktorka Teatru Nowego w Poznaniu, a w latach 1991-2001 – Teatru Dramatycznego w Warszawie. Grała również w stołecznym Teatrze Rozmaitości, a od 2003 r. pracuje w zespole Teatru Narodowego w Warszawie.
PRZECZYTAJ TEŻ: „Wòla Bòskô” – po kaszubsku w Teatrze Wielkim
Od początku kariery ceniona za wyjątkowy etos pracy oraz umiejętność łączenia gry na subtelnościach i liryzmu z „drapieżnością”. Znana zarówno z ról klasycznych, poważnych, jak współczesnych i komediowych.
W Teatrze Telewizji debiutowała w roku 1990 w „Cyklopie” W. Terleckiego w reżyserii Izabelli Cywińskiej. Od tego czasu stworzyła kreacje aktorskie w ponad 50 spektaklach. Często obsadzana w głównych rolach, zagrała m.in. tytułową postać w „Norze” H. Ibsena w reżyserii Izabelli Cywińskiej (1994) oraz „Adrianne Lecouvreur” A. E. Scribe’a i Ernesta Legouvé w reżyserii Mariusza Trelińskiego (1997). Można było ją podziwiać w rolach tak zróżnicowanych, jak Pani Rollison („Dziady”, A. Mickiewicz, reż. Jan Englert, 1997), Ksawera Deybel („Mistrz”, K. Rutkowski, reż. A. Lipiec-Wróblewska, 1997), czy Lady Milford („Intryga i miłość”, F. Schiller, reż. M. Prus, 2004).
(informacje ze strony Festiwalu „Dwa Teatry”)


Napisz komentarz
Komentarze